ص 158 ( 1 ) از فردوسى ( شاهنامه ، آغاز داستان بيژن و منيژه ) ( 2 ) - ص 120 ص 159 ( 1 ) از ابراهيم الغزّى ( سندبادنامه ، آتش ، ص 417 ) ترجمه : تا اينكه روشنايى صبح ، گل سرخش را كاملا افشاند ( خورشيد ) و آن پياپى بر سبزه‌هاى خوشبو قرار گرفت . در اغراض السياسه ، شعار ، ص 189 نيز آمده است . ( 2 ) از كسايى مروزى ( پيشاهنگان شعر فارسى ، دبير سياقى ، ص 129 ) در تاريخ ادبيات در ايران ، صفا ، ج 1 ، ص 446 نيز آمده است . ( 3 ) از ابن الرومى ( ديوان ، ج 1 ، ص 153 ) ترجمه : همانا خداى را بر بندگان مهربانى و شفقت و حفاوتى است كه بر [ مهربانى ] پدر و مادر پيشى گرفته است . در التوسل الى الترسّل ، ص 187 نيز آمده است ( نفثة المصدور ، يزدگردى ، صص 309 - 308 ) ( 4 ) - امثال و حكم دهخدا ، ج 1 ، ص 477 ص 60 ( 1 ) ترجمه : فرار به هنگام خود پيروزى است . ص 161 ( 1 ) ترجمه : دوستى با احمق نكوهيده و همنشينى با جاهل ، بدفرجام است . ( 2 ) ترجمه : بدرستى كه نادان در اخلاقش زيان مىرساند ، چون زيان رساندن سرفه به كسى كه داراى بيمارى استسقاء است . ( 3 ) - ص 107 ص 164 ( 1 ) ترجمه : همچنين است شبها و پيشامدهاى آنها ، نو مىكند از براى مردم حالى پس حالى ( كليله‌ودمنه ، مينوى ، ص 207 ) ( 2 ) ترجمه : جان او جان من است و جان من جان او ، چه كسى ديده كه دو جان در يك تن جاى گيرند ؟ ص 165 ( 1 ) - ص 119 ص 166 ( 1 ) ترجمه : خدايا اجابت كن دعاى مرا ، همانا تو اجابت كنندهء دعاهايى و بر طرف ساز نياز مرا ، بدرستى كه تو بر طرف كنندهء نيازهايى . ص 167 ( 1 ) ترجمه : خداوندا ، اى كسى كه اجابت كنندهء دعاى بيچارگان هستى . ص 168 ( 1 ) منسوب به على ابن ابيطالب - ع - ( سندبادنامه ، آتش ، ص 418 ) ترجمه : اگر اين دانش با آرزوها به دست مىآمد ، در ميان خلق نادانى باقى نمىماند . ص 169 ( 1 ) ترجمه : واگذار دوستى ايشان [ زنان ] را كه دوستى آنها شرك است و آنها دام‌هايى براى قلب عاشق‌اند . اگر به شايستگى در اخلاق زنها تأمل كنى ، مىفهمى كه حتى ادراك و